تکنولوژی و گروههای آموزشی رفسنجان

پايستگي انرژي براي بچه هاي اول راهنمايي مفهومي تقريبا انتزاعي است و خوب نمي فهمندش. ما قبل از درس دادن اش اين بازي را مي كنيم:اين وسيله ها را با خودم مي برم سر كلاس:30 تا تيله ي خوش رنگ، ترازو،استوانه مدرج پر از آب ،يك جعبه ي در بسته با وزن مشخص و چند قطره جوهر. از بچه ها مي خواهم يكي شان داوطلب شود ولي نمي گويم براي چه كاري.(به اين ترتيب معمولا يكي از بچه هاي بازيگوش داوطلب مي شود) به داوطلب مي گويم خوب كلاس را نگاه كند،‌به همه چيز دقت كند و اگر مي خواهد چيزي را اندازه بگيرد مثلا جرم يا حجم يا تعداد تيله ها را. بعد از همه ي اندازه گيري ها داوطلب را از كلاس مي فرستيم بيرون. با بقيه ي بچه ها تيله ها را جاهاي مختلف مخفي مي كنيم. مثلا چند تا را مي اندازيم توي استوانه مدرج كه آب اش را با جوهر سياه كرده ايم، چند تا را مي گذاريم توي جعبه ي در بسته،‌پشت پرده ي كلاس، بالاي تخته و ... و بعد از داوطلب مي خواهيم به كلاس برگردد و تغييرات را يكي يكي بشمارد. همان طور كه او دنبال تيله ها مي گردد راهنمايي اش مي كنيم و هر تيله را كه پيدا مي كند پاي تخته يك علامت مي زنيم. ايده ي ثابت بودن تعداد كل تيله ها بچه را وادار مي كند همه جا را بگردد. و مثلا از افزايش حجم آب توي استوانه متوجه شود كه توي آن چند تا تيله مخفي كرده ايم. دانش آموزان تجربه خواهند كرد كه تيله ها هر قدر هم جابه جا شوند،‌ باز توي كلاس اند و تعداد كل شان ثابت است. فقط توي كلاس از جايي به جاي ديگر رفته اند . اين همان مفهوم تبديل صورت ها ي مختلف انرژي و پايستگي است.

پهلوان عسکر سرگروه علوم